Paleis van Pena

Pena is de plek die niemand overslaat, en de drukte bewijst dat. Koning Ferdinand II liet dit in de jaren 1840 en 1850 bouwen op de ruïnes van een oud klooster op de heuveltop, en schilderde het kanariegeel en ossenbloedrood zodat het van kilometers ver te zien zou zijn. U komt binnen onder de Tritonpoort — een grommende half-mens, half-vis die het hele paleis op zijn rug lijkt te dragen, bedoeld als symbool voor de schepping van de wereld. Binnen loopt de route eenrichtingsverkeer: de Hertenkamer met zijn ronde tafel rond een centrale pilaar, de Arabische Kamer met zijn trompe-l'oeil-koepelplafond, het schilderatelier van Koning Carlos, de Grote Zaal. Het detail waar we mensen op wijzen is in de keuken, waar de koperen pannen gestempeld zijn met "PP" zodat het personeel ze niet kon meenemen. Dan naar buiten naar het Koninginneterras en het okerkleurige Pátio dos Arcos voor het uitzicht.

Als je één dag in Sintra hebt, is dit het anker — we zouden er alles omheen bouwen. De kleur, de Triton, het terras met uitzicht over de Atlantische Oceaan en de groene plooien van de Serra: het verdient de rij. Maar ga er helder in. Het interieur is een eenrichtingsstroom van kamers zonder terugkeren, de terrassen worden knelpunten op piekmomenten, en een vlak uur hier zal je gefrustreerd achterlaten. Wie moet het overslaan? Bijna niemand op een eerste bezoek — maar als je echt een hekel hebt aan drukte en het eerste tijdslot niet kunt nemen, heb je een betere ochtend bij Regaleira of Monserrate en kom je een andere keer terug voor Pena. Wat de meeste mensen onderschatten is het park: het Chalet van de Gravin van Edla, met kurkbeklede muren en met wijnranken beschilderde plafonds, wordt nauwelijks bezocht en is de wandeling bergafwaarts waard.

De plek begon als een kapel op een heuveltop, gebouwd in de 12e eeuw na gerapporteerde Mariaverschijningen. In 1503 gaf koning Manuel I opdracht voor een klooster voor de Hiëronymieten; de overgebleven Manuelijnse kloostergang, gebouwd in 1511, is klein omdat de gemeenschap klein was, met twee verdiepingen bogen omhuld met geometrische Hispano-Mudéjar cuerda-seca-tegelwerk rond een vierkante patio. De aardbeving van 1755 beschadigde het, de monniken vertrokken rond 1834, en in 1838 kocht koning-gemaal Ferdinand II de ruïne met eigen geld. Zijn gekozen man, Wilhelm Ludwig von Eschwege, was een mijningenieur en mineraloog, geen architect, wat deels het resultaat verklaart: twee vleugels, een Oud Paleis in het voormalige klooster en een Nieuw Paleis met staatsievertrekken, verbonden met een ophaalbrug, tunnels en weergangen. Zoek naar de Grote Zaal, die dienst deed als biljartkamer tot de tafel in 1940 verdween; hij heeft een kroonluchter met 72 kaarsen en Ferdinands Aziatisch porselein. De Hertenkamer, de balzaal, heeft echte geweien op gipsen hertenkoppen. Beneden in het park verbindt het Dal van de Meren vijf aaneengeschakelde vijvers met eendenhuisjes in de vorm van het kasteel en paleis, en het Fern Valley van de Koningin groeit Australische en Nieuw-Zeelandse boomvarens onder samengevoegde eikenkronen. Koningin Amelia vertrok voorgoed op 5 oktober 1910; UNESCO plaatste het hele landschap in 1995 op de Werelderfgoedlijst.

Neem bus 434 vanaf buiten station Sintra — ongeveer 17 minuten bergop, met een frequentie van elke 5–10 minuten in de piek. Hij zet je af bij de parkpoort, maar je staat nog steeds voor een steile wandeling van 10–15 minuten naar het paleis zelf; een betaalde shuttle dekt dit maar creëert zijn eigen rij. Probeer ongeveer een uur voor je tijdslot aan te komen. Vanuit de stad lopen is een inspannende klim van ~55 minuten — de meeste mensen doen het niet, en wij raden het niet aan op een warme dag.

Toegankelijkheid

De plek is overal steil. Vanaf de parkpoort is het nog 10–15 minuten klimmen naar de paleisdeuren; een betaalde shuttle dekt dat stuk, maar genereert zijn eigen rij. De binnenroute omvat trappen en oneffen historische vloeren. De terrassen en de Pátio dos Arcos hebben nog meer trappen. Als lopen moeilijk is, plan dan rond de shuttle en accepteer dat sommige delen zwaar zullen zijn.

Goed om te weten

• Geen auto's bereiken de poort. Je neemt bus 434 vanaf het station van Sintra of loopt te voet naar binnen, en staat dan voor een klim omhoog van de ingang naar het paleis zelf.
• De interne elektrische shuttle tussen de poort en het paleis was bij onze laatste controle buiten dienst gesteld, dus reken niet op een ritje de heuvel op. Controleer de huidige status voordat je gaat.
• Twee ingangen: de Hoofdingang en de lagere, meestal rustigere Meren-ingang, die u direct in de Vallei van de Meren-subzone brengt.
• Eten is bovenaan geregeld: een restaurant en cafetaria bevinden zich in het voormalige neo-Indiase stallencomplex (ongeveer 10:00-18:00), plus een kiosk bij de ingang. De Lakes Cafetaria was tijdelijk gesloten gemarkeerd, met een automaat bij de hoofdingang als alternatief.
• Beklim het Hoge Kruis (Cruz Alta) op 528 m, het hoogste punt van de Sintra-heuvels, voor uitzicht naar het zuiden op Lissabon en Cascais en naar het westen op de Atlantische Oceaan. Het huidige kruis is een enkel 3,5 m kalksteenblok uit 2008.
• Liever de busrij overslaan? Drie gemarkeerde wandelpaden lopen omhoog vanuit de stad: Santa Maria (1,77 km, ongeveer 1 uur), Villa Sassetti (1,85 km, ongeveer 45 min) en Seteais (2,41 km, ongeveer 1,5 uur).
• Het terrein is steil en geplaveid met kasseien, en het paleis heeft trappen (inclusief de dubbele trap naar de kloostergang). Gedetailleerde informatie over toegankelijkheid zonder treden en voor rolstoelen konden wij niet bevestigen, dus verifieer dit op de officiële toegankelijkheidspagina als je het nodig hebt.